Nog geen gedicht geschreven! En die ene theepot is nergens te vinden, en de R, de R is overal uitverkocht. Wanneer ik mijzelf er op betrap dat ik serieus sta te overwegen dan maar een B te kopen en er onderaan een stuk van af te eten snap ik dat het tijd is mijn eigen adviezen maar eens op te volgen. Een stukje geschreven voor ProRun over speels rennen en ik wil sinds gisteren gewoon keihard rennen over de geluidswal. Heel goed tegen sinterkerststress, toch?

Ik heb precies een uur en ren om 16.45 uur de deur uit, dat speelse combineer ik met vooral heel snel. Eerst ren ik dwars door Gouda, langs het spoor min of meer, om via wat geslinger aan het begin van de geluidswal uit te komen. Met wat slimme timing hoef ik niet te stoppen voor verkeerslichten en sjees ik met een hartslag van rond de 155 het modderige gras op richting geluidswal. Heuvel op, helling af, oppassen bij de bruggetjes, die zijn heel glad en erg hard. Weer een helling en nog een bielzentrap. Een hond die happen wil, maar zijn baas houdt hem stevig vast. Doorrennen maar. Als ik terug ga via de Goudse Hout is de zon al bijna onder. Al rennend maak ik een foto.

Na 55 minuten weer thuis, 11,5 km gerend. Weg Sint.